Organisaties maken er een sport van om media voor de gek te houden. Meestal zie je ze al van verre aankomen, zoals het bericht van de gemeente Amstelveen die aankondigde dat Drake zaterdag in het Amsterdamse Bos zijn excuses aanbiedt voor het afgelaste concert eerder deze week. Of de muurverf van de Gamma voor babykamers die geurt naar Zwitsal.
Hier kan ik de humor nog wel van inzien en ze zijn ook behoorlijk obvious.
Minder grappig zijn de berichten die zich niet op 1 april afspelen, maar bijvoorbeeld op 28 maart en waarbij voorlichters als je het ze op de man af vraagt blijven beweren dat het geen grap is. Ik snap niet wat daar de lol van is. Ze zijn vaak ook niet eens om te lachen. Een beetje publiciteit om een leuke stunt, oké. Maar de media echt voorliegen, gaat mijns inziens wat ver.
Daarom lees ik alle persberichten die ik momenteel binnenkrijg met een flinke achterdocht. En ik ben niet de enige. Geregeld hoor ik collega's hun twijfels uitspreken over de meest serieuze persberichten. Met het gevaar dat onderwerpen die wel echt waar zijn, maar misschien ietwat bijzonder of uniek, niet worden opgepikt.
Ik ben altijd blij als het 2 april is en ik weer met een gezonde kritische blik kan kijken naar het nieuws dat binnenkomt. Morgen ben ik lekker vrij en maak ik lol met mijn dochter over losse veters, terwijl ik stiekem opgelucht ademhaal en denk: ik ben er lekker weer niet ingetrapt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten