De verdachte, een 42-jarige man uit Almere, ontkent dat hij hier achter zit. Tijdens de rechtszaak, waar ik verslag van doe, hoort hij de beschuldigingen onbewogen aan. Hij is naar eigen zeggen een ,,schoon persoon, die wel drie tot vier keer op een dag doucht''.
Dat hij in het verleden eens bij zijn buren op de stoep heeft gepoept, waarop hij de uitwerpselen door de brievenbus propt en de deurklink ermee insmeert, helpt niet mee om zijn onschuld te bewijzen. Hij geeft dit incident wel toe en heeft het naar eigen zeggen gedaan omdat zijn vrouw van hem wilde scheiden en hij ,,zijn ei'' niet kwijt kon.
Dat we hier wellicht te maken hebben met een poepfetisjist, wordt duidelijk als hij vertelt over zijn carrière bij UPC. Hij gaat hiervoor bij mensen langs de deuren en doet dan graag eerst bij hen op het toilet - dat dan weer wel - zijn behoefte in de veronderstelling dat het daarna zal lukken om een contract af te sluiten.
En alsof het allemaal nog niet opmerkelijk genoeg is, hebben agenten tijdens observaties ook nog gezien dat de verdachte tot twee keer toe op straat poept. Daarop wikkelt hij zijn drol in een papiertje en legt het op de bijrijdersstoel van zijn auto. Vervolgens rijdt hij weg met zijn autoruit open. De rechter merkt op: wellicht vanwege de stank? ,,Nee, ik rijd heel vaak met mijn raam open'', zegt de man stellig. Hij geeft toe dat hij op straat heeft gepoept, omdat hij het ,,echt niet langer kon ophouden''. Volgens hem doen heel veel mensen dat. Maar het vervolgens meenemen in zijn auto? Dat klopt niet, want dat zou hij nóóit doen. Laat staan er anderen mee besmeuren...
Het is een bizar en vooral erg vies zaakje. De Telegraaf-verslaggeefster en ik horen zijn verklaringen geschokt aan, maar kunnen ons lachen door de onvoorstelbare gang van zaken soms nauwelijks onderdrukken. Het voelt alleen niet respectvol om te giechelen ten opzichte van de slachtoffers, van wie er meerdere in de zaal zitten. Ik kan me niet voorstellen hoe smerig ze zich moeten hebben gevoeld.
Voor het Openbaar Ministerie is het een klinkklare zaak. Zo is het wel erg toevallig allemaal dat juist deze meneer met zijn poephistorie als verdachte in beeld komt. Bovendien is hij in de betreffende periode geregeld in het Vondelpark te vinden, houdt hij zich daar vaak op in de bosjes op de meeste vreemde tijdstippen en voldoet hij aan het signalement. De rechters doen er alles aan om hem te laten bekennen, maar hij is standvastig en blijft bij zijn verhaal.
Als de zitting is afgelopen en de rechtbank heeft aangekondigd dat de uitspraak over twee weken volgt, heeft de verdachte nog één vraag. Ik geloof mijn oren niet, maar hij zegt het echt: ,,Waar is hier de wc?''
Geen opmerkingen:
Een reactie posten